ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

          Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

"Ἁνέτειλας Χριστέ ἐκ Παρθένου νοητέ ἥλιε τῆς δικαιοσύνης".

 Τά Χριστούγεννα εἶναι ἡ ἡμέρα πού ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἑορτάζει την κατά σάρκα γέννηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐκ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Αὐτή ἡ φανέρωση τοῦ Θεοῦ "ἐν σαρκί", αὐτῆ ἡ γέννηση τοῦ Θεοῦ ὡς ἁνθρώπου εἶναι τό μεγαλύτερο γεγονός ὅλων τῶν ἐποχῶν καί ὅλων τῶν αἰῶνων. Καί τά Χριστούγεννα, ὡς ἑορτή τῆς γεννήσεως τοῦ Θεοῦ ὡς ἁνθρῶπου, ὡς Θεανθρώπων, εἶναι ἥ ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν ἑορτῶν τῶν Χριστιανῶν, γιατί εἶναι ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν γεγονότων τῆς χριστιανοσύνης. Δικαίως ὁ Ἀγιος Ἱωάννης ὁ Χρυσόστομος ὀνόμασε τά Χριστούγεννα "Μητρόπολιν πασῶν τῶν ἐορτῶν" δηλαδή μητέρα καί πηγή καί ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν ἑορτῶν. Γιατί εἶναι ἀρχή καί πηγή ὅλων τῶν σωτηριωδῶν χριστιανικῶν γεγονότων, που συνέβησαν στήν ἱστορία τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Στήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι τό σῶμα τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ, δεν ὑπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ τῆς ἑκκλησιαστικῆς ἑορτής καί τοῦ γεγονότος πού ἡ Ἑκκλησία τιμᾶ μέ τίς ἁκολουθίες της. Γιατί ἕνα σωτηριῶδες γεγονός πού κατά τήν θεία οἱκονομία συνέβη σε δεδομένη ἱστορική στιγμή, συνέβη μέ τέτοιο τρόπο καί τέτοιο σκοπό ὥστε νά μείνει μετά γιά πάντα. Συνέβη δηλαδή κατά τέτοιο τρόπο καί μέ τέτοιο σκοπό γιά νά γίνει λειτουργικό, ὅλης τῆς ἱστορίας τῆς Ἑκκλησίας ἑπί γῆς, μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία καί στην αἰωνιότητα. Αὐτή ἡ λειτουργική γιά τόν ἀνθρωπο σωτήρια μεταφορά καί προέκταση τῶν θείων γεγονότων μέσω τῆς ζωῆς μας ἑπί τῆς γῆς, εἶναι πράγματι ἡ ζωή τῆς Ἑκκλησίας καί τό ἑορτολόγιο τῆς Ἑκκλησίας εἶναι ἡ λειτουργία της. Λειτουργία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ πού μᾶς ζωοποιεῖ καί μᾶς σῶζει.

Στον μεγάλο οἶκο τοῦ Θεοῦ τῆν Ἑκκλησία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ τόν στύλο καί τό ἑδραίωμα της Ἀληθείας, εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστό, ὅτι "μέγα ἑστί τό τῆς ευσεβείας μυστήριο" καί το μυστήριο αὐτό είναι τό ὅτι "Θεός ἑφανερώθη ἑν σαρκί, ἑδικαιώθη ἑν Πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἑκηρύχθη ἑν ἕθνεσιν" (Α’ Τιμ. 3,-15-16). Ὁ Αἰώνιος, Ἄναρχος, Ἁπρόσιτος καί Ἁκατάληπτος ἀλλά Φιλάνθρωπος Θεός, κατέβηκε στόν κόσμο, ἕλαβε "σάρκα", καί γεννήθηκε ἅνθρωπος με ψυχή καί σῶμα καί νοῦ καί θέληση καί ζωή ἁνθρώπινη.

Αὐτή ἡ φανέρωση τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο μας, ἡ πραγματική εἰσαγωγή του στήν οἰκουμένη, εἰσοδος στην ἀνθρώπινη ἱστορία, είναι ὄντως "πάντων τῶν καινῶν καινότατον, τό μόνον καινόν ὑπό τον ἡλιον, κατά τά λόγια τοῦ Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ. Με τό μεγάλο αὐτό θαύμα, με τό ἀσύλληπτο αὐτό μυστήριο δέν μπορεῖ νά συγκριθεῖ οὔτε αὐτή ἡ ἴδια ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου από τον Θεό ἐκ τοῦ μηδενός. Διότι ἑνῶ δημιουργεῖ ὁ Θεός ἁνύπαρκτα μέχρι τότε ὄντα καί κτίσματα τώρα Αὑτός ὁ ἴδιος γίνεται κτίσμα, δημιούργημα. Ὁ ἀεί ὤν ὁ Ἁναρχος καί Ἁκτιστος τώρα ὁ ἵδιος γεννᾶται καί γίνεται κτίσμα, ὁ Ἀὀρατος ὁράται καί ψηλαφάται, ὁ Ἁσώματος λαμβάνει σῶμα. Καί τί συμβαίνει τότε;· Ὁ Θεός κατέβηκε μέχρι τον ἅνθρωπο ὥστε ὁ ἁνθρωπος νά υψωθεῖ μέχρι το Θεό. Ὁ Θεός ἔγινε Υἱός ἁνθρώπου για νά γίνει ὁ ἄνθρωπος Υἱός τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός ἐνανθρωπίζεται γιά νά θεωθῆ ὁ ἄνθρωπος.

Γι᾽ αὐτό είναι μέγα τό  μυστήριο τῆς σαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ γιά μᾶς τούς ἁνθρώπους. Γιά κάθε ἄνθρωπο που με όλη του τήν ὑπαρξη θά πιστέψη στό Χριστό καί θα ζεῖ την κατά Χριστό ζωή μέσα στό σώμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή την Ἑκκλησία Του.

Εὔχομαι σε ὅλους καλά καί εὑλογημένα Χριστούγεννα με Χριστό φανερωθέντα ἑν σαρκί, σταυρωθέντα καί ἀναστάντα.

 

Μετά πατρικῶν εὑχῶν καί εὐλογιών

Ὁ Μητροπολίτης 

† Ο Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος